Archive

Monthly Archives: May 2013

Σήμερα τα κατάφερα μια χαρά με τη μαγειρική, τα ξινόμηλα νοστίμισαν με το σωστό μαγείρεμα και την προσθήκη μούρων και σιροπιού σφενδάμου. Θα μου πείτε, αυτό δεν παχαίνει; Ναι, έχει θερμίδες, αλλά είναι φυσικό γλυκαντικό.

20130515-233643.jpg

Το μεσημεριανό ήταν επίσης συμπαθές και χορταστικό.

20130515-234153.jpg

Μετά τη δουλειά πήγα στο γυμναστήριο για λιπομέτρηση. Τρομακτικό δεν ακούγεται; Σαν διαδικασία δεν είναι, ανεβαίνεις σ’ ένα μηχάνημα σαν ζυγαριά και αυτό μέσω αγωγιμότητας μετράει ό,τι είναι να μετρήσει. Που στην περίπτωσή μου ήταν αρκετά βεβαρυμένο. Θα ξαναμετρηθώ σε δυο εβδομάδες. Την επόμενη θα μου κάνει σωματομέτρηση, κοινώς θα πάρει τις διαστάσεις μου με μεζούρα. Επίσης τρομακτικό. Τη μεθεπόμενη να υποθέσω κωλοβυθομέτρηση.

Γύρισα σπίτι κάπως σοκαρισμένη και κοίταξα στο Ίντερνετ τι ποσοστά σωματικού λίπους θεωρούνται αποδεκτά. Κατέληξα πως το δικό μου είναι μια χαρά. Για μια γυναίκα άνω των 50 ετών.

Για μια στιγμή μου ήρθε ν’ ανοίξω το ψυγείο και να τα φάω όλα. Αλλά συγκρατήθηκα. Έπλυνα το μπρόκολο, το έβρασα, το ίδιο και το αυγό, έβαλα και λίγο προσούτο για να επιβραβεύσω την αυτοσυγκράτησή μου κι έκατσα κι έφαγα σαν άνθρωπος.

20130515-235313.jpg

Μετά προβληματίστηκα αν θα έπρεπε να εκμεταλλευτώ την προσφορά του Hiltonia Spa για την εξωτερική πισίνα του Χίλτον. Έκπτωση της τάξης των 200+ ευρώ, αλλά τιμή ακόμα αλμυρή. Είχα κάνει υπολογισμούς όλη μέρα για να δω πόσες φορές μπορώ να πάω, πόσο βγαίνει τη φορά, κλπ. Αποφάσισα να ενδώσω, γιατί θα δουλεύω τουλάχιστον ως τις 20 Ιουλίου και με βολεύει γιατί βρίσκεται ανάμεσα στο σπίτι και στη δουλειά μου, είκοσι λεπτά από το καθένα με τα πόδια.
Πήγα λοιπόν, τα έσκασα και ελπίζω να πιάσουν τόπο. Το πιστεύω, γιατί θα είναι υπέροχο να πηγαίνω να δροσίζομαι μετά από τις ζεστές και πληκτικές καλοκαιρινές ημέρες στο γραφείο.

Σήμερα όλα πήγαν λιγουλάκι στραβά: ξύπνησα λίγο αργά, αντί να φάω πρωινό στο σπίτι το πήρα μαζί μου – έφαγα μόνο λίγες φράουλες,Image

δεν πρόλαβα να βράσω αρκετά τα (ξινό)μηλα, όταν τα δοκίμασα διαπίστωσα ότι ήταν άνοστα,Image

η σαλάτα που πήρα για μεσημεριανό δεν ήταν αρκετή, ούτε ικανοποιητική και μετά μ’ έπιασε μεγάλη πείνα.

Image

Και μετά τη γιόγκα ήμουν πτώμα. Δεν κατάφερα να πάω να πλατσουρίσω τελευταία φορά στην πισίνα και το υδρομασάζ του Holmes, ήθελα μόνο να γυρίσω σπίτι, να φάω και να κοιμηθώ. Αν μη τι άλλο, η γιόγκα ήταν τρομερά χαλαρωτική, το βραδινό μου ήταν νόστιμο και χορταστικό και, απ ‘ότι φαίνεται θα κοιμηθώ σαν πουλάκι.

Image

αφού δω αυτό, που φαίνεται πολύ ενδιάφερον, γιατί, απ’ ότι φαίνεται, δε βγαίνει δίαιτα άμα νιώθεις σαν τιμωρημένο κουτάβι.
http://www.youtube.com/watch?v=xAdqLB6bTuQ&feature=player_detailpage

Έβδομη μέρα της δίαιτας (την άρχισα Τρίτη για να σπάσω το κλισέ), εβδομηκοστή δεύτερη στην αντίστροφη μέτρηση για τη δημόσια εμφάνισή μου με μαγιώ (οποία φρίκη) και τα πράγματα έχουν αρχίσει να στρώνουν, από άποψη οργάνωσης.

Πρωινό το κλασσικό αχλάδι ποσέ με μπαχαρικά.Image

 

Είχα μαγειρέψει και ετοιμάσει το ταπεράκι μου από χτες, έφυγα από το σπίτι ξεχνώντας το και γύρισα σπί τι μου και , εν πάσει περιπτώσει, έφτασα στη δουλειά εγκαίρως για να το παίξω ότι ήμουν εκεί από νωρίς – πήρα το ασανσέρ ενώ η διπλανή μου παρήγγελνε καφέ στο bistrot (διότι δεν εχουμε κυλικείο, έχουμε μπιστρό, τρομάρα μας) και θρονιάστηκα στο γραφείο τρία λεπτά πριν ανέβει.

Δουλειά λοιπόν, μεσημεριανό στο τραπεζάκι της αυλής με τις συναδέλφους – μερικές φέρνουν κι αυτές τα ταπεράκια τους και μιας ήταν πολύ πιο διαιτητικό από το δικό μου – αλλά μερικές φορές καλύτερα να τρως παραπάνω για να μη λιμοκτονείς μετά.
Image

Εμβόλιμος καφές (φρέντο εσπρέσσο μέτριος) , από τον οποίο πρόλαβα να πιω μόνο δύο δάχτυλα, μεγάλη αμαρτία σύμφωνα με τη διαιτολόγο που είχα συμβουλευτεί προ διετίας, διότι προκαλεί καθόδευση στις τροφές – τις μετακινεί βίαια προς το έντερο χωρίς να προλάβουν να απορροφηθούν.Image

Τέλος πάντων, μετά τη δουλειά πήγα πάλι στο κυριλέ γυμναστήριο για να χαρώ για προτελευταία μέρα την πισίνα. Έκανα πάλι aqua power, δεν ήταν τόσο ωραίο πρόγραμμα όσο την προηγούμενη φορά αλλά μου δημιούργησε το ίδιο ευφορικό εφέ – είμαι πλάσμα του νερού τελικά, μετά σάουνα, υδρομασάζ, χαμάμ, the works!
Επστρέφοντας σπίτι, πέρασα από το κλασσικό μανάβικο της Μαβίλη που μένει ανοιχτό ως τις 10+ και πήρα ξινόμηλα (για το μπρέκφαστ) και κωλόχαρτο, που μας είχε τελειώσει.

Το δείπνο ήταν από το πακέτο βοηθείας Πρεβέζης: εξαιρετικό μαρούλι με ασορτί κρεμμυδάκια και άνιθο, αυγουλάκι από κοτούλα αλανιάρα και προσούτο από το Φριουλ της Βόρειας Ιταλίας, αυτό το τελευταίο ευγενική χορηγεία της συναδέλφου. Δεν είναι στη δίαιτα, αλλά επιβαλλόταν να κάνω τη γκουρμεδιά μου. Μια φετούλα μόνο.
Image

Μια ωραία, χαλαρή Κυριακή, με λίγη αγχολυτική φασίνα και το κλασσικό πλέον πρωινό, το οποίο θα τρώω με παραλλαγές για άλλη μια εβδομάδα.
Image

Το χάιλάιτ του ΣΚ ήταν το μπάρμπεκιου στο οποίο πήγα σήμερα. Θα μου πεις, κάνεις δίαιτα και πας σε μπάρμπεκιου; Στο στόμα του λύκου; Των φρονίμων τα παιδιά πριν πεινάσουν τρώνε κάτι, τα λαχανικά τους (η συγκεκριμενη δίαιτα προτείνει τριπλάσια από το εκάστοτε κυρίως πιάτο – το ακολουθώ χαλαρά).

Image

Στο μπάρμπεκιου έφαγα ψητό κοτόπουλο (το μισό απο αυτό της φωτό, το δαγκωμένο) και ήπια ένα κοκτέηλ κι ένα ποτήρια σανγκρία (δεν προβλέπεται, αλλά what the hell).
Image

Για βραδινό τα υπέροχα χόρτα του πακέτου βοηθείας και σολωμό.
Image 

Σάββατο. Ξεκούραση.

Ξύπνησα 10 και, σηκώθηκα 11, εφαγα πρωινό 11:30 (τα κλασσικά μήλα και αχλάδια με μπαχαρικά)Image

έχασα το Aqua Fit στη μία (στο κυριλέ γυμναστήριο όπου είμαι προσκεκλημένη για μια βδομάδα), είδα The Wire, μαγειρέψαμε ένα υπέροχο μεσημεριανό με λαχανικά ψητά στο φούρνο, τεράστιες μοσχαρίσιες μπριζόλες (μου έμεινε η μισή για το δείπνο)

Image

κοιμήθηκα το απόγευμα, έφαγα φράουλες και μούσμουλα στη βεράντα

Image
και κάπου στις 8:30 μ’ έπιασε η προκοπή και πήγα στο γυμναστήριο (το συνοικιακό), για να μη χρειαστεί να παίρνω συγκοινωνίες και να κάνω μεγάλες μετακινήσεις.

Στο προαύλιο του γυμναστηρίου έκαναν στεπ για να γιορτάσουν τα 19 γενέθλιά του – είχαν εξτραβαγκάντσα με διάφορα προγράμματα, μετά είχε και ζούμπα. Σκέφτηκα για λίγο να μπω κι εγώ στο τμήμα, αλλά αποφάσισα να κάνω τον κλασσικό μου διάδρομο. Τους έβλεπα από πάνω (οι διάδρομοι έχουν θέα στο προαύλιο): χοροπηδούσαν σαν τα κατσίκια και στροβιλίζονταν σαν δερβίσηδες σε μια πολύπλοκη χορογραφία. Δε θα μπορούσα με τίποτα να τους ακολουθήσω.

Image

Έκανα ένα μισάωρο πρόγραμμα στο διάδρομο, από τα presets, χωρίς να χαμηλώσω την ταχύτητα, όπως κάνω συνήθως. Μάλλον φαινόμουν πολύ ταλαίπωρη γιατί ήρθε μια γυμνάστρια και με ρώτησε “Γιατί τρέχετε έτσι;” και πήγε να μου χαμηλώσει την ταχύτητα. Δεν την άφησα και συνέχισα το πρόγραμμα ασθμαίνοντας μέχρι το τελευταίο δευτερόλεπτο. Αποτέλεσμα: 216 θερμίδες σε 30′ (60 παραπάνω απ’ ότι καίω με χαμηλότερη ταχύτητα), τρίχες δηλαδή, αν θυμηθώ σε τι αντιστοιχούν από παλιούς θερμιδομετρητές που μελετούσα στην εφηβεία.
Κατέβηκα από το διάδρομο παραπατώντας κι έκανα κανένα δεκάλεπτο να συνέλθω.

Στο δρόμο της επιστροφής πέρασα από την Πλατεία του Αγίου Θωμά για να χαλαρώσω λίγο, αλλά είχε πανηγύρι.

Image

Φουλ στον κόσμο, στα φώτα και στις θορυβώδεις γεννήτριες, με λουκουμάδες, καλαμπόκια και μαλλί της γριας ανά 50 μέτρα. Γύρισα γρήγορα σπίτι, όπου εξερεύνησα το πακέτο με φρέσκα λαχανικά που εστάλη από Πρέβεζα και έκανα ζεματιστά τα χόρτα που κανονικά βάζουν στις πίτες¨συγκλονιστικά φρέσκο και τρυφερό σπανάκι, τραγανά κρεμμυδάκια και δυο τριά αλα είδη που δεν αναγνωρίζω. με αυτά συνόδευσα τη μισή μπριζόλα και το ρύζι από το μεσημέρι.

Image

Χτες το βράδυ τραβήχτηκα μέχρι τη Μαλακάσσα να δω τους Depeche Mode. Δεν τους πολυακούω πια, αλλά δεν τους είχα ξαναδεί και ένιωθα πως το χρωστούσα κάπως στο συγκρότημα που παράγει σταθερά καλή μουσική τα τελευταία 30+ χρόνια και που άκουγα στα 90s.

Όλο αυτό βέβαια δημιουργούσε κάποια αναστάτωση στο πρόγραμμα διατροφής και άσκησης, αλλά το θέμα είναι να μη γίνω και joyless freak. Γραφική έγινα λίγο, αφού πήρα μαζί μου ταπεράκι με το φαγητό μου, το οποίο έφαγα καθ’ οδόν στο αυτοκίνητο κατά τις 7.30 (μεσημεριανό είχα φάει νωρίς). Αποτελείτο από διαφορα που μου είχαν μείνει από την ίδια και την προγούμενη μέρα, ψιλομισή μερίδα.

Η άσκηση αντικαταστάθηκε από αρκετό περπάτημα από το σημείο που παρκάραμε μέχρι το συναυλιακό χώρο και τούμπαλιν. Μετά το λάιβ μείναμε λίγο στη Μαλακάσσα για να ξεμπλοκάρει ο δρόμος από κόσμο. Κάτσαμε σε μια ψησταριά και όλοι πήραν κάτι, πήρα κι εγώ 2 χοιρινά καλαμάκια – είχε τελειώσει το κοτόπουλο. Δεν ήταν ακριβώς “σωστό”, αλλά ούτε και λάθος. Σκοπός είναι η δίαιτα να μην εμποδίζει τη ζωή κι όταν δεν μπορείς να είσαι 100% εντός προγράμματος να είσαι όσο μπορείς.

ImageImageImage

Τρίτη συνεχόμενη ημέρα φυσικής άσκησης. Αν πάω και αύριο θα σπάσω το προσωπικό μου σερί, σύμφωνα με το foursquare.
Μετά τη δουλειά, αφού έκανα μια μικρή συνεισφορά στο χώρο της πειραματικής μουσικής τσιρίζοντας όσο πιο δυνατά μπορούσα μαζί με άλλες 8 κορασίδες, ήμουν έτοιμη να γυρίσω σπίτι. Αλλά με έπιασε το φιλότιμο να πάω γυμναστήριο, μιας και η μίνι συνδρομή-δώρο λήγει την Τρίτη. Πρόλαβα στο τσακ ένα τμήμα Aqua Power(!), χωρίς να ξέρω τι θα αντιμετωπίσω. Ανέλπιστα διασκεδαστικό (άμα σ’ αρέσει να πλατσουρίζεις), όχι πολύ κουραστικό και ΔΕΝ ΙΔΡΩΝΕΙΣ γιατί είσαι μέσα στο νερό. Δε μ’ αρέσει ιδιαίτερα να ιδρώνω αγκομαχώντας πάνω σε ποδήλατα και διαδρόμους, απεχθάνομαι τις χορογραφίες αερόμπικ, δεν τολμώ καν να μπω σε τμήμα zumba (υπερβαίνω και το όριο ύψους) και, γενικά, πέραν της γιόγκα και του τάι τσι μ’αρέσουν στ’ αλήθεια ελάχιστα πράγματα. Μ’ αρέσει και το κολύμπι, αλλά σε θάλασσα, όπου έχεις μέρη να εξερευνήσεις και ανοίγει το μάτι σου – το πέρα δώθε στη διαδρομή της πισίνας το βρίσκω αρκετά βαρετό.

Είχα δίπλα μου και δύο εξηντάρες κυρίες κι έπαιρνα κουράγιο. Αφού “έβγαλα” το 45λεπτο τμήμα επιβράβευσα τον εαυτό μου με ένα γύρο τζακούζι, σάουνας και χαμάμ (μις και για πίτα γύρο προς το παρόν δεν παίζει).

Βγαίνοντας από το γυμναστήριο ένιωσα μια απρόσμενη ευεξία, ευδαιμονία, το πολυδιαφημισμένο wellbeing που υπόσχονται οι εν λόγω επιχειρήσεις. Σχεδόν μου έκανε νόημα το οκτάωρο του γραφείου, εαν ακολουθείται από μια τέτοια εκτόνωση. Κρίμα που έχω καλλιτεχνικές ανησυχίες και δε μπορώ ν’ αφιερωθώ πλήρως στην square καριέρα και το fitness, θα γινόμουν ένα πιο συμβατικό αλλά και πιο fuckable στέλεχος.

Μετά το workout (LOL) χλαπάκιασα μια σαλάτα με κοτόπουλο και, στο δρόμο για το σπίτι, σταμάτησα στο μανάβικο της Μαβίλη και ζαλώθηκα με νόστιμα καλούδια για να μαγειρέψω αύριο. Image

Ζήλεψα τις ευωδιαστές φράουλες Στροφυλιάς (πιθανότατα Μανωλάδας, αλλά ξαναβαφτισμένες) και τσίμησα τρεις μαζί με ρόφημα βοτάνων για καλό ύπνο. Ετοιμάζομαι να τηνε πέσω, καθ’ ότι πτώμα μετά από τόση δραστηριότητα.
Image

Image

Σήμερα επέστρεψα στη δουλειά μετά από 11 μέρες άδειας. Δε σκάβω κάτω από τον ήλιο σε χωράφι, ούτε δουλεύω σε μεταλλείο, ούτε εξυπηρετώ συνέχεια κόσμο, αλλά η δουλειά μου με κουράζει. Μάλλον όλες οι δουλειές είναι έτσι, εκτός αν κανείς κάνει αυτό που αγαπά πραγματικά. Είμαι αυτό που ένας φίλος μου αποκαλεί kunstarbeiterin – εργάτρια της Τέχνης – ένα μικρό γρανάζι στη διοργάνωση πολιτιστικών εκδηλώσεων. Πολλλά e-mail, τηλέφωνα, τιμολόγια, διαδικαστική δουλειά και απαραίτητη παρουσία σε βραδινές εκδηλώσεις, κάποιες φορές για να κάνω κάτι – διερμηνεία, παρουσίαση, τεχνική υποστήριξη – και άλλες απλώς για να είμαι εκεί, σε περίπτωση που κάτι χρειαστεί. Πάνω από 30 βράδια από μέσα Σεπτέμβρη (1-2 εκδηλώσεις την εβδομάδα απαραιτήτως), χώρια το φεστιβάλ γαλλόφωνου κινηματογράφου – μια βδομάδα τον Απρίλιο. Παρασκευή 26/4 που κλείσαμε ήμουν ήδη τέζα.

Στις 11 μέρες της άδειας την πρώτη, Σάββατο του Λαζάρου, μαγείρεψα – το τελευταίο δείπνο της σεζόν στη Breeder Feeder – ανοιξιάτικο μενού, εξοντωτικό αλλά πολύ ωραίο. Μετά από δώδεκα ώρες ορθοστασίας και χειρονακτικής εργασίας τα πόδια και η μέση μου πονούσαν, αλλά ένιωθα πλήρης. Συγχωρέστε μου τη βιβλική αναφορά, αλλά δεν μπορώ ν’αντισταθώ: ήμουν πτώμα, αλλά ένιωθα ξανά ζωντανή.

Την Κυριακή είχα συνάντηση για τη μουσική σε μια σκηνή μιας ταινίας μικρού μήκους – πολύ ωραία η τανία – και τη Μεγάλη Δευτέρα φτιάξαμε όχι μόνο μουσική για τα 52 δευτερόλεπτα που χρειαζόντουσαν, αλλά ένα ολόκληρο καινούργιο τραγούδι, φρέσκο και δροσερό σα γρανίτα από λεμόνι. Μ. Τρίτη και Μ. Τετάρτη έγραψα φωνητικά για 3 κομμάτια που έχουμε ήδη ηχογραφήσει, και τα “χρωστούσα” μήνες. “Γεμάτες” μέρες. Από Μ. Πέμπτη επέτρεψα στον εαυτό μου ν’αράξει, να κοιμηθεί, να δει 2μιση κύκλους The Wire, και τη Δευτέρα του Πάσχα να ξαναπιάσει άλλα δυο κομμάτια που χρωστάω καιρό, κι ακόμη δεν τελείωσα. Ωραία ήταν.

Αλλά σήμερα, πάλι εκεί, στο ίδιο γραφείο, στην ίδια ΚΑΡΕΚΛΑ.

karekla

Ήταν μια χαλαρή ημέρα επιστροφής – αλλά μετά το προηγούμενο work-intensive οκτάμηνο και μόνο η ιδέα του γραφείου με καταβάλλει. Το πρωί ένιωθα σαν 4 χρονών, όταν έκανα διάφορα κόλπα για ν’ αποφύγω να πάω στο νηπιαγωγείο.

Μέσα σ’ αυτό λοιπόν το πλαίσιο θα κινηθεί η προσπάθειά μου τις επόμενες 76 μέρες – 8ώρου, που περιορίζει τις διαθέσιμες ώρες για μαγειρικές και άλλες εξωσχολικές δραστηριότητες. Θέλει οργάνωση και πειθαρχία -σκοτώστε με δηλαδή καλύτερα.

Πήρα μεσημεριανό απ’ έξω: “σαλάτα” με φακές – δε δικαιλογούσε το όνομά της – τα λαχανικά που περιείχε ήταν ΕΝΑ τεμαχισμένο ντοματίνι και λίγος μαϊντανός. Την έφαγα κατά τη μιάμιση με δύο, τη χώνευα το επόμενο τετράωρο και κατά τις 6 έφτασα στο Holmes Place, στο οποίο μια φίλη μου μού χάρισε μια εβδομάδα δωρεάν συνδρομής. Αυτό που μου έχει λείψει όλο το χειμώνα ήταν το κολύμπι, και, καθ’ ότι διαθέτει πισίνα, τη χρησιμοποίησα για καμιά ώρα, ωραιότατα, αν εξαιρέσεις την υπόνοια αυχενικού που πάει να με πιάσει τώρα. Βγήκα από κει μέσα κατά τις 8 κι έτρεξα ν’ αγοράσω υλικά για βραδινό, γύρισα σπίτι λιμοκτονώντας και τσιμπώντας αποξηραμένα goji berries και μούρα στο δρόμο. Σώταρα σπαράγγια με τα οποία συνόδευσα έναν ωραιότατο καπνιστό σολωμό – επηρρεασμένη από το Food Doctor.

dinner may 8th

Ροκάνισα και τρία ωμά καρότα, ένα όσο γίνονταν τα σπαράγγια και δύο μετά – τόση λύσσα. Ήπια και ένα δάχτυλο λικέρ κίτρου “Προμπόνας” από τη Νάξο μετά, για να κλείσω τη σημερινή μέρα.

%d bloggers like this: