Archive

Uncategorized

red lentil dahl

ΥΛΙΚΑ

2 φλιτζάνια κόκκινες φακές
1 φλυτζάνι ντομάτα ψιλοκομμένη ή χυμό
4 φλιτζάνια νερό ή ζωμό λαχανικών
1 μεγάλο κρεμμύδι ψιλοκομμένο
2 σκελίδες σκόρδο
1 κουταλάκι κάρδαμο σε σκόνη
1 κουταλάκι κόλιανδρο σε σκόνη
1 κουταλάκι κουρκουμά σε σκόνη
1 κουταλιά φρεσκοτριμμένο τζίντζερ φρέσκο
1 κουταλάκι αλάτι
3 κουταλιές ελαιόλαδο
½ ματσάκι ψιλοκομμένο φρέσκο κόλιανδρο

ΕΚΤΕΛΕΣΗ

Σωτάρουμε το κρεμμύδι με το λάδι μέχρι να ροδίσει.
Προσθέτουμε το ψιλοκομμένο σκόρδο, το ψιλοκομμένο τζίντζερ και τα μπαχαρικά (κάρδαμο, κόλιανδρο, κουρκουμά) και ανακατεύουμε.
Προσθέτουμε τις φακές, γυρίζουμε στο τηγάνι. Μετά προσθέτουμε το ζωμό, αφήνουμε να πάρουν βράση και χαμηλώνουμε τη φωτιά.
Προσθέτουμε τη ντομάτα και το αλάτι. Αφήνουμε να βράσει μέχρι να απορροφηθούν τα υγρά και μαλακώσουν οι φακές.

Σερβίρουμε με ψιλοκομμένο φρέσκο κόλιανδρο.

Advertisements

20141211-122233.jpg
ΥΛΙΚΑ

250 γρ. μπέικον
1/2 φλιτζάνι μαγιονέζα
2 κουταλιές της σούπας ξίδι από κόκκινο κρασί
1/4 φλιτζανιού ψιλοκομμένο φρέσκο βασιλικό
4 φέτες ψωμί μπαγκέτα, κομμένα σε κομμάτια του 1 εκ
1 κουταλάκι του γλυκού αλάτι
1 κουταλάκι του γλυκού τριμμένο μαύρο πιπέρι
1 κουταλιά της σούπας εξαιρετικό παρθένο ελαιόλαδο Άλτις
1 μαρούλι, χοντροκομμένο
½ κιλό ντοματίνι, κομμένα στα 4

ΕΚΤΕΛΕΣΗ

Τοποθετούμε το μπέικον σε ένα μεγάλο, βαθύ τηγάνι. Μαγειρεύουμε σε μέτρια προς δυνατή φωτιά μέχρι να ροδίσει. Κρατάμε το λάδι από το τηγάνι.

Σε ένα μικρό μπολ, χτυπάμε μαζί μαγιονέζα, ξίδι και το βασιλικό και αφήνουμε το dressing σε θερμοκρασία δωματίου.

Σε ένα μεγάλο τηγάνι σε μέτρια φωτιά, ανακατεύουμε τα κομμάτια ψωμί με το αλάτι και το πιπέρι.

Περιχύνουμε με το λάδι από το τηγάνι που σωτάραμε το μπέικον και μαγειρεύουμε σε μέτρια προς χαμηλή φωτιά μέχρι να ροδίσουν και να γίνουν τραγανά.

Σε ένα μεγάλο μπολ ανακατεύουμε το μαρούλι, ντομάτα, μπέικον και κρουτόν. Ρίχνουμε το dressing πάνω από τη σαλάτα και ανακατεύουμε.

1549316_10152559700674852_574410193_n

Το περασμένο Σάββατο με κάλεσε στο σπίτι της η Δήμητρα aka pastrykia – ένα κορίτσι γλυκό σαν τις δημιουργίες της, που έχει το blog με τον εμπνευσμένο τίτλο “από την καριέρα στην κουζίνα” – για σον σον, κοζερί και μαγείρεμα (σκάω που δε φωτογράφισα το υπέροχο καδράκι).
Η συνταγή για τη granola που φτιάξαμε είναι εδώ – μία βάση, τρεις παραλλαγές σε toppings.

photo(1)

Κοιτάω τα περσινά ποστς και λέω “τι ωραία που έκανα τη δίαιτα πέρσι” αλλά φέτος έχω μηδαμινή ενέργεια για να το ξανακάνω. Θες η εργασιακά κουραστική χρονιά – υπερφιλόδοξος προγραμματισμός στο Γαλλικό Ινστιτούτο – συν πρόβες, λάιβ, μαγειρέματα – θες το επιπλέον commuting που μου τρώει μιάμιση ώρα τη μέρα μίνιμουμ – στο τέλος της σεζόν αυτής (και της κάθε μέρας) είμαι πτώμα.

Έκανα ήδη μια αποτυχημένη προσπάθεια μετά το Πάσχα και είμαι στη δεύτερη, με δημοφιλείς και δοκιμασμένες επώνυμες δίαιτες, αλλά  ίσως το περσινό “διαισθητικό” σύστημα να ήταν καλύτερο. Δείτε εδώ αυτό που ανακάλυψα εκ των υστέρων ότι έκανα. http://en.wikipedia.org/wiki/Intuitive_eating.

Κι αν ήταν καλύτερο, θα μου πείτε, γιατί τα ξαναπήρες; Η επιτυχία μια δίαιτας κρίνεται από τη διάρκεια των αποτελεσμάτων. Τα πήγαινα μια χαρά μέχρι ακόμη και μετά τα Χριστούγεννα, που είχα χάσει τα 1-2 κιλά των γιορτών με λίγη προσοχή. Τα ξαναπήρα όλα στην εργασιακά αγχωτική περίοδο Φεβρουάριος-Απρίλιος. Τρώω για να αντιμετωπίσω το άγχος και τα νεύρα μου στη δουλειά, καταπίνω ένα σοκολατάκι και δεν ξεστομίζω τη βρισιά πού τόσο θέλω. Το διαπιστώνω μιας και τώρα που δεν πολυτρώω δεν έχω καμία υπομονή και θέλω να τους σφάξω όλους. Ευτυχώς δεν έχω ξαναπάρει όλα τα κιλά που είχα χάσει πέρισυ, μόνο τα μισά… Κοινώς έχω να χάσω τρεισήμισι κιλάκια. Big deal, θα μου πείτε.

Η λύση είναι απλή: σταματάω τη δουλειά, σταματάει και το στρες και η κούραση, δεν έχω και παραπανίσια λεφτά για να τρώω ούτε κιλά. Κι αν μετά με πιάσει το στρες της ανεργίας;

20130607-130701.jpg

Στα Γιάννενα για φωτογραφικό φεστιβάλ στο οποίο δεν δουλεύω αλλά βοηθάω όπου χρειαστεί (κυρίως στη διερμηνεία), σε ξένο σπίτι, με απρόβλεπτα ωράρια. Δύσκολη πίστα.

Στο σπίτι όπου φιλοξενούμαι έχει δεκάδες πειρασμούς: κουλούρια, γλυκά, πίτες, μπισκότα, σοκολάτες, κοκακόλες, χαμός. Στα εγκαίνια των εκθέσεων πτι φουρ, στα μπαρ πατατάκια, ένα ναρκοπέδιο λιχουδιών που προσπαθώ ν’ αποφύγω.

Σήμερα κουβαλάω μαζί μου ένα emergency egg, eggmergceny, πες το όπως θες (έχω επηρεαστεί από λογοπαίγνα τύπου grexit, grecovery και τα λοιπά, με συγχωρείτε), ένα βραστό αυγό τέλος πάντων, για να μην την πατήσω όπως χτες που έμεινα χωρίς βραδινό μέχρι τη μία τη νύχτα. Σιχαίνομαι το αυγό σκέτο, χωρίς λάδι, αλάτι και πιπέρι αλλά από το να ψωμολυσσάξω πάλι το προτιμώ. Μέχρι στιγμής δεν έχω κουβαλήσει μαζί μου ταπεράκι με καλούδια, γιατί φοβάμαι ότι τα επίπεδα γραφικότητάς μου που είναι αποδεκτά στην Αθήνα σχολιάζονται ανελέητα στην επαρχία, όπως και κάθε επιπλέον πόντος, που μπορεί να παρερμηνευτεί ως πιθανή εγκυμοσύνη και, ω τι χαρά, θ’ αποκτήσουμε ανιψάκι, εγγονάκι, λες και δεν έχετε ήδη αρκετά να τσιρίζουν πάνω στα κεφάλια σας.

Image

Σιχαίνομαι το τρέξιμο. Σιχαίνομαι τον ιδρώτα, το λαχάνιασμα, τα αγκομαχητά των γύρω μου (εγώ είμαι κυρία, δε βγάζω άχνα), τη μυρωδιά και τη μουσική του γυμναστηρίου, τις γκομενίτσες με τα high tech λύκρα, τις αναίτια πολύπλοκες χορογραφίες του αερόμπικ, τις φωναχτές προσταγές στο spinning, τους σφίχτες που κάνουν πάγκο και αυτοθαυμάζονται στους καθρέφτες, τους γυμναστές που επιβλέπουν αυτάρεσκα, το όλο θέμα.
Αλλά, μιας και αισίως χτες μπήκαμε στον Ιούνιο, παρά το φθινοπωρινό καιρό, άρχισα ν’ αγχώνομαι λιγάκι. Έχω μόλις 7 1/2 βδομάδες μπροστά μου, 7 στην ουσία, μιας και Τρίτη 23 Ιουνίου παίρνω το καράβι. 
Αποφάσισα λοιπόν να βάλω το τρέξιμο ή κάποια άλλη αερόβια άσκηση καθημερινά ή τέλος πάντων πιο συχνά στο πρόγραμμά μου, άσχετα με τα υπόλοιπα που κάνω (γιόγκα και κολύμπι). Κατάλαβα ότι μόνο έτσι χάνεις μέσω της γυμναστικής. Τα άλλα είναι καλά για σύσφιξη και για τόνωση, αλλά αν θες να κάψεις λίπος δεν υπάρχει άλλος τρόπος. 

Πήγα λοιπόν χτες κι έκανα διάδρομο για ολόκληρα 82 λεπτά – έκανα 4-5 διαφορετικά προγράμματα, άλλο αυξομείωνε το ρυθμό τρεξίματος, άλλο είχε ανηφόρες και κατηφόρες, σε διάφορες παραλλαγές. Βοήθησε το γεγονός ότι στην οθόνη μπροστά μου είχε star channel, και, φτάνοντας έπεσα στην αρχή επεισοδίου Gossip Girl και στο καπάκι Two and a Half Men, οπότε πήρα τη σαββατιάτικη δόση αμερικάνικων sitcom. Περιττό να πω ότι τα προγράμματα τα έβαζα στην πιο εύκολη ρύθμιση και μερικά δεν τα έβγαζα ούτε έτσι και επ’ ουδενί δεν μπόρεσα να πιάχω τα 8χιλιόμετρα την ώρα που με συμβούλεψε μια φίλη γυμνάστρια.

Απόψε πήγα πάλι στο γυμναστήριο κατά τις 9:30, αλλά δεν πρόλαβα να ολοκληρώσω το πρόγραμμα που είχα βάλει γιατί Κυριακή κλείνουν στις 10, πράγμα που αγνοούσα, γιατί δεν έχω ξαναπατήσει το πόδι μου τέτοια μέρα και ώρα. Οπότε, για να ολοκληρώσω την προπόνηση έκανα ένα γύρω στη γειτονιά, με την πετσέτα γύρω από το λαιμό, σαν άλλος Ρόκυ Μπαλμπόα. Περνώντας όμως από την πλατεία Αγίου Θωμά είδα παγωμένες μπύρες να ρέουν και μυρωδάτες κρέπες να ψήνονται, οπότε γύρισα σπίτι τρέχοντας κυριολεκτικά.

%d bloggers like this: